वारसा डळमळला …
कलीयुगी काळवेळ बदलला|मानवाच्या बुद्धीला पडली छिद्र||त्याने मानवी विचार बदलला|पण नाही बदलले सुर्य चंद्र||१|| खिसा रिकामा पण ऐट जोमानं|पाहुण्यांनी भरेघरआनंदानं||काका,मामा, दादा,नाना यांना मान| मावशीसह,सगळ्यांचा सन्मान||२|| होती पोरं लाडाची एक समान|भाऊ भाऊ दिसती रामलक्ष्मण||सगळेआजोबांचे वारसदार|घरीदारी होते एकच चुल्हाण||३|| चटणी भाकरी न कांदा लसूण|खायचे, तयांना हेच पकवान|| येत नसे थकवा…
